EVELINE

Jarenlang geen vrij werk gemaakt, niet hetgeen kunnen vinden wat ik echt wilde fotograferen. Drie jaar geleden vroeg mijn lieve vriendin Eef me samen iets te gaan maken. Iets moois, iets intiems, iets persoonlijks. Ze was toen al ziek. In de anderhalf jaar die daarop volgde, zijn er vele ideeën in mijn hoofd de revue gepasseerd. Maar niets vond ik goed genoeg, niets vond ik alles zeggend. Tot ik besefte wat ik wilde.

Eef een dag volgen, samen met haar een dag doorbrengen volgens haar routine. Vastleggen precies zoals het is, zonder regie, in al haar kwetsbaarheid. Geen sauna, geen uitjes, geen poespas. Ik wilde samen zijn met haar en haar kleine geluksmomentjes vastleggen. Nog geen week later vroeg ze me wéér eens wanneer we foto's gingen maken. 9 augustus 2016 werd de dag.

De dag dat ik schrok van hoe mager ze was geworden, de dag waarop ik misschien wel voor het eerst zag dat ze ziek was, doodziek. De dag van bestraling, niet kunnen eten, ziek worden, medicatie, pijn hebben. Maar ook de dag van film kijken, in de zon zitten, dutjes doen, big mac zonder vlees, ijsjes en zure matten eten.

Maar bovenal was het onze dag. Een dag zoals zoveel dagen met haar waren. Waarin we praatten over het leven, de liefde, haar ziekzijn, het missen van elkaar en dat alles met openheid en wederzijds respect. Waarin we lachten, waarin we in elkaars ogen keken en knuffelden. De dag waarin ik intens huilend in haar armen lag, waarin ze me zei dat het altijd goed is.

De dag dat ze mij heeft doen herinneren waarom ik fotograaf ben geworden. De dag dat ze de foto's die ik af en toe op deze dag maakte, niet wilde zien. De dag waarop ze zei: 'het gaat niet om de foto's, het gaat niet om het resultaat, het gaat om jou en mij, het gaat om ons vandaag.'

Deze dag was mijn laatste dag met haar. Woorden schieten te kort hoe dankbaar ik ben voor deze dag. Voor onze vriendschap.      Voor Eveline.

TIERNO

tierno - bijv.naamw.- Uitspraak: ['tjeɾno]: kwetsbaar, fijn, dun, rank, slank, tenger, fijngebouwd, vroeg, pril, zacht, zacht aanvoelend, diep, intens, innig, fijngevoelig, fijnzinnig, teergevoelig, teerbesnaard, mals, murw, zwak, wankel, gammel, welig, lichtgebouwd, liefdevol, liefderijk, liefhebbend, weekhartig, teerhartig, sappig

Wat is kwetsbaarheid?
Wanneer ben je kwetsbaar?
Als de façade weggelaten wordt, als de binnenkant gezien wordt?
Of ben je juist kwetsbaar met een masker op?
En hoe bezie je de ‘kwetsuren’ van een ander?
Komen deze tere stukjes overeen met die van jou?
Hou je er van?

In deze serie tweeluiken wil ik laten zien dat ieder mens kwetsbaar is. Hierin schuilt voor mij een schitterende schoonheid. Een authentieke schoonheid, die ik tot op mijn botten voel. Hoe klein, gek of onzeker, deze ‘stukjes’ mens mogen gezien worden, ze mogen er zijn.

ONE SHOT

Eén foto van iedere lieve vriend en ieder dierbaar familielid. Eén foto, zonder bewerking, zonder zogenaamde fotolach.
Zonder een herkansing. Precies zoals het is.

Een weerspiegeling van de liefdevolle mensen om mij heen. Vereeuwigd aan mijn muur.
En in onderstaande video.

One who brings happiness to others will find it - Buddha

IT IS NOT WHAT IT SEEMS

Met mijn vader een week in het schitterende Honfleur aan de Franse kust. Druk bezig met het posten van foto's van de schoonheid des levens. Want vakantie is iedere minuut fijn, toch? Het weer slingerde heen en weer van schitterende sneeuw en een stralende zon naar droevige regen en wind.

Zoals het weer meerdere gezichten kende, kende ik ze ook. Het was heerlijk, lekker uitgewaaid- en gerust in een fantastisch stukje Frankrijk. Genoten van het samenzijn met mijn vader en hond Pluk. En ik ben ook verdrietig geweest, boos, ziek en geheel uitgeput. Ik besloot alle gezichten van de vakantie vast te leggen. Want ben je kwetsbaar als mensen je ziek of verdrietig zien? Of ben je misschien wel kwetsbaarder als je altijd alleen je mooie, schone kant laat zien? Wat is echt en wat is schijn?

Dit betekent niet dat ik vanaf nu geen fijne foto’s meer zal posten, waarschijnlijk helemaal niet zelfs, want het leven is schitterend en ik hou ervan. Echter om het volledige leven te leren kennen van een persoon, daarvoor zal je een échte verbinding aan moeten gaan. En dat lijkt in onze maatschappij steeds spannender te worden.

FADE

Voor het afstudeerproject van José Mollen (Modestyling, Artemis) heb ik de modereportage verzorgd.

Technologische ontwikkelingen brengen ons veel nieuwe mogelijkheden. De virtuele wereld en werkelijkheid vloeien steeds meer samen; onbemande treinstations, winkels zonder caissières en zelfsturende vliegtuigen. Toekomstige robots kunnen complexe taken uitvoeren en wellicht beroepen overnemen als arts en rechter. Hoe ver gaan deze ontwikkelingen? Hoe ver willen we dat ze gaan? Het behouden van onze eigen unieke identiteit blijft erg belangrijk.

Op basis van deze ontwikkelingen heeft Jose Mollen een drietal kledingcollecties ontwikkeld. Eén daarvan is FADE, deze collectie laat zien dat grenzen vervagen, werkelijkheid en fictie vermengen. Omgevingsprints zijn hierbij de basis van de collectie. In de collectie zijn elementen uit de omgeving terug te zien in de kleding, zoals bijvoorbeeld de Blob in Eindhoven. Double exposure is de techniek die gebruikt is om de omgeving één te laten worden met de kleding. 

Concept & Styling: José Mollen
Model: Tom Doms

EYE

Voor het studieproject 'Stimulate your EYE' van José Mollen (Modestyling, Artemis) heb ik de modefotografie verzorgd. Het filmhuis het EYE in Amsterdam organiseert elk jaar een filmbal. Hiervoor heeft Jose Mollen conceptmatig een collectie ontworpen voor het personeel tijdens dit filmbal en een passende fotoshoot uitgewerkt samen met mij. Zwart-wit film thema's uit de jaren 50-60 waren o.a. een inspiratiebron.

'Stimulate your eye'
Ogen te kort komen tijdens het EYE filmbal, dat is het doel. Laat je oog kilometers maken door de vele prachtige indrukken die je gaat krijgen. Naar de aankleding van het EYE gebouw met haar medewerkers kun je blijven kijken en ook tijdens het zaalprogramma krijgen je ogen prachtig beeldmateriaal te zien.

Concept & Styling: José Mollen
Visagie: Mieke van Gompel
Model: Elisa van Bommel

ROAD TRIP

Voor het studieproject 'ROAD TRIP' van José Mollen (Modestyling, Artemis) heb ik de modefotografie verzorgd. De studie-opdracht bestond uit het conceptmatig ontwikkelen van een tienercollectie voor de WE. Hierbij is het thema 'ROAD TRIP' als uitgangspunt genomen en ook dient het als basis voor de modereportage. In de shoot zijn elementen gebruikt om het thema te benadrukken, zoals o.a een oldtimer en een vintage design fiets.   

Concept & Styling: José Mollen
Model: Floor Michelbrink